Yalnızlık;
kana dediği zaman, küskün kalır yarabandına...
ve inceden bir kıyamet kopartır alyuvarlarında...
ezan sesini beklerken ruhun,
yalnızlık bir küfür gibi yankılanır damarlarında.
Kanatlarında çırpınırken Hazar, azar azar...
tutar elinden hiç yüzme bilmesen bile,
eskimiş sevdaların gelir birden yüreğinin tam ucuna..
dudağına bal diye bir parmak Sevdalinka çalar...
sen hiç ateş böceği görmesen bile.
Yarabandıyla durmaz büyük yaralar..
Haiti' den Tahiti ye göz kırpar bileklerin
jilet kokusu sarmalanır dört bir ucunda..
olsada bir nefes çeksek dersin Nazım' ın satırından
ya da olsada içsek dersin Cansever' in bardağından..
yalnızlık;
sana bir kere değdiği zaman,
öldürsende sökemezsin kendini, al yanağından..
Kıyamet kopmaz bir küçük yaradan..
-deme...
yalnız kalırsın!





Hiç yorum yok:
Yorum Gönder